زمینه و هدف: مفهوم امیدواری در نوجوانان و نیز نقش آن در سلامت این گروه از افراد جامعه بسیار اهمیت دارد. لذا وجود مقیاسی معتبر و پایا جهت اندازه گیری این مفهوم ضروری می باشد. هدف از انجام این پژوهش، روانسنجی (اعتبار و پایایی) "مقیاس امیدواری نوجوانان" در دانش آموزان دبیرستانی شهر تهران بوده است.مواد و روش ها: در این پژوهش روش شناسی، 1918 دانش آموز دختر و پسر مقطع دبیرستان از مناطق 3، 5، 9، 10 و 18 آموزش و پرورش تهران به روش تصادفی خوشه ای انتخاب شدند و "مقیاس امیدواری نوجوانان" را به همراه پرسش نامه ویژگی های دموگرافیک و مقیاس خودکارآمدی شرر و همکاران (مقیاس ملاک) تکمیل کردند. اعتبار ابزار به روش اعتبار سازه و اعتبار ملاکی تعیین گردید و پایایی نیز از طریق محاسبه ضریب همسانی درونی و آزمون مجدد تعیین شد. داده ها از طریق انجام تحلیل عاملی، محاسبه ضرایب همبستگی و آلفای کرونباخ تحلیل گردید.یافته ها: اعتبار سازه مقیاس به کمک تحلیل عاملی اکتشافی بررسی شد که وجود دو زیر مقیاس "تفکر خوش بینانه نسبت به آینده" و "تفکر بدبینانه نسبت به آینده" را نشان داد. ضریب همبستگی نمرات "مقیاس امیدواری نوجوانان" با ابزار ملاک "مقیاس خودکارآمدی" شرر و همکاران، r=0.588 (P<0.001) به دست آمد. ضریب آلفای کرونباخ مقیاس، a=0.834 و همبستگی نمرات مقیاس در دو بار اجرای آن، r=0.445 محاسبه گردید.نتیجه گیری: "مقیاس امیدواری نوجوانان"، از اعتبار و پایایی مناسب برخوردار است و می توان از آن به منظور اندازه گیری امیدواری در نوجوانان استفاده نمود.